تو همونی که دل من همیشه آرزوشو داشت

                                                           اون که شبها توی خوابم بذر عاشقی رو می کاشت

تو همونی که نگاهش پره از حرفای تازه

                                                           اون که چشماش با نگاهم قصه ای تازه می سازه

دستمو بگیر که دستات حس بودن دوباره ست

                                                            آسمون شب چشمات آسمون پر ستاره ست

دستمو بگیر عزیزم تا من از خودم رها شم

                                                            دوست دارم تو مال من شی تا دیگه تنها نباشم

اگه یه روز دلت گرفت احساس کردی که بیکسی

                                                     مغلوب دلتنگی شدی دل دادی به دلواپسی

اگه توی شب های تو کسی نبود قصه بگه

                                                      یا دوست نداشتی که کسی واسه تو از غصه بگه

دلتنگی هاتو با خودت بیار و تو دلم بریز

                                                      دلت رو به غصه نده سنگ صبورتم عزیز

زخم های کهنه ات رو بیار رو بیکسی من بذار

                                                       دلت رو به دلم بده تو لحظه های من ببار

اگه تو وقت پرسه هات هیچکسی پابه پات نبود

                                                        یا بدجوری دلت گرفت از آدمک های حسود

اگه برای گریه هات هیچکسی دلسوزی نکرد

                                                         پر شدی از گلایه ها از دل های سنگی و سرد

غم هاتو بردار و بیار رو بی کسی من بذار

                                                         دلت رو به دلم بده تو لحظه های من ببار

بیا که شونه های من تشنه اشک ناب توست

                                                       کاشکی میشد اشکهای تو غمهای من رو هم می شست